Translations

To the sips from your grail,
To your eyes which have no equal,
To the flames of your fire,
I surrender my heart.
به جرعه هاى ساغرت
به چشم بى برابرت
به شعله هاى آذرت
دل مى سپارم

Give me to my homeland,
Give motherland to my being,
Since I am down the hill in no-rider roads.

مرا به موطنم بده
وطن به بودنم بده
كه در نشيب جاده هاى بى سوارم

احسان حائری- چارتار
Translation: Amir H. Ghaseminejad
3 January 2019

=========================================================

Águila calva.jpg
Eagle
By Persian poet: Nasir Khusraw (1004-1088AD)
Translated by Amir H. Ghaseminejad (c)  2016
 
روزي ز سـر سنـگ عقــابي به هـوا خاست
وز بهر طمع  بـال وپر خویش بـيــاراست
One day an eagle rose to the sky from the top of the boulder.
Motivated by greed, he groomed his feathers.
بـر راسـتـي بـال نـظــر كـرد و چنـيـن گفـت
امــروز هــمه روي زميـن زيـر پـر مـــاسـت
Looking at his rightly arranged feathers, he said,
“Today the whole face of the earth is under my wings.”
بـــر اوج چـــو پــرواز كـنــــم از نـظــر تـيــز
مـي بـيـنــم اگـر ذرّه اي انـدر تـه دريـاست
When I fly at the highest point,
I can see a mere particle at the bottom of the sea;
because of the power of my eyesight.
گر بر سر خاشاک یکی پشه بجنبد
جنبیدن ان پشه عیان در نظر ماست
If a fly wriggles on shavings
Its movements would be clearly seen by my eyes.
بسیار منی کرد و ز تقدیر نترسید
بنگر که ازین چرخ جفا پیشه چه برخاست
Bragged and boasted a lot, and had no fear of holly ordinance.
See, what the cruel spinning wheel dealt out:
ناگه ز کمین گاه یکی سخت کمانی
تیری زقضا و قدرانداخت براوراست
Suddenly, as fate and decree had it,
one strong bowman struck an arrow from an ambush
straight at him.
بربال عقاب آمد آن تیرجگرسوز
وزابرمراورا بسوی خاک فروکاست
The liver-burning arrow landed on the eagle’s wing.
Causing his descent from the cloud to earth.
گفتا عجبست این که زچوبست و زآهن
این تیزی وتندی وپریدنش کجا خاست
He said, “That is a wonder, it’s made of iron and wood,
from where does it get its sharpness, swiftness, and flight?”
چون نیک نظرکردوپرخویش درآن دید
گفتا زکه نالیم که ازماست که برماست
When he looked carefully, he saw his own feather on it, and said:
“About whom can I complain? What came at me, is from me!”
حجت تو منی را زسر خویش بدر کن
بنگر به عقابی که منی کرد و چه ها خاست
The moral is: banish narcissism, or egotism, from your mind
look at the eagle who was arrogant, and what happened.

============================

=https://www.youtube.com/watch?v=UUuKcOYLHCI =https://www.youtube.com/watch?v=SZwoehw3ThI

 

وقتی گریبان عدم ، با دست خلقت می درید    When he was ripping the collar of nonexistence by his creative hand,
وقتی ابد چشم تو را ، پیش از ازل می آفرید  When eternity was making your eyes at preexistence,
وقتی زمین ناز تو را در آسمانها می کشید    When earth was wheedling you in the sky,
وقتی عطش طعم تو را با اشکهایم می چشید When thirst was tasting your flavor in my tears,
من عاشق چشمت شدم نه عقل بود و نه دلی I fell in love with your eyes, there was neither heart nor mind
چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی     I know nothing on madness and wisdom
یک آن شد این عاشق شدن ، دنیا همان یک لحظه بود This loving happened instantly, the universe was that moment.
آن دم که چشمانت مرا ، از عمق چشمانم ربود  The moment when your eyes robbed my self through my eyes
وقتی که من عاشق شدم ، شیطان به نامم سجده کرد  When I fell in love, Satan was ordered to bow low before me
آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد Adam became more earthly and the universe bowed before him
من بودم و چشمان تو نه آتشی و نه گِلی It was me and your eyes, no fire, no mud
چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی I know nothing on madness and wisdom
من عاشق چشمت شدم شاید کمی هم بیشتر I fell in love with your eyes, may be a little more
چیزی در آنسوی یقین شاید کمی همکیش تر Something beyond belief, may be a little more
آغاز و ختم ماجرا لمس تماشای تو بود The beginning and the end of the story was the experience of watching you
دیگر فقط تصویر من در مردمک های تو بود From then on, my image was in your pupils
من عاشق چشمت شدم … I fell in love with your eyes

شاعر : افشین یداللهی
Translation By Amir H. Ghaseminejad

===============================================================

Tardide Raftan

آه ای تردید رفتن گاهی دامن نگیر
آه ای بی ردپایی گاهی از من نگیر
آه ای تردید رفتن گاهی دامن نگیر
آه ای بی ردپایی گاهی از من نگیر

Oh hesitation to advance,
don’t plead for a moment.
Oh traceless,
do not hold back my step.

Oh departure doubt,
sometimes don’t afflict.
Oh traceless,
do not take any step from me.

 
من تا سخن راهی ام
من تا سحر در شتابم
چون نور از فرط خورشید تاریکی بر نتابم

I am on the road till dialog,
I am in rush till the dawn,
like the light coming from sun, I can not tolerate darkness.

Ehsan Haeri
Translation: Amir Ghaseminejad

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

==============================================================

 

هر که دلارام دید از دلش آرام رفت
چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت

 Whoever sighted the sweetheart,calm left hes heart.
Whoever went for this bait,does not expect escape.
گر به همه عمر خویش با تو برآرم دمی
حاصل عمر آن دمست باقی ایام رفت
In my whole life if I breath a moment with you,that is the yield of my life,
the rest of days are just gone.
یاد تو می‌رفت و ما عاشق و بیدل بدیم
پرده برانداختی کار به اتمام رفت
Your memory was passing by when I became your lover and lost my heart;
you dropped the veil; the work was done.

گر به همه عمر خویش با تو برآرم دمی
حاصل عمر آن دمست باقی ایام رفت
In my whole life if I breath a moment with you,that is the yield of my life,
the rest of days are gone.

ما قدم از سر کنیم در طلب دوستان
راه به جایی نبرد هر که به اقدام رفت
We stride head-on seeking friends, one who strolled could not prevail.
 

خواننده: جمالدین منبری
آهنگساز: دکتر محمد سریر

:شاعر
مشرف الدین مصلح بن عبدالله شیرازی “سعدی”

۶۰۰

تا

۶۹۰ هجری

Poem: Saadi (1183-1284)

Singer: Jalaleddin Menbary,
Music Composer: Mohammad Sarir,
Translation: Amir H. Ghaseminejad (c) July 2, 2018

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

===========================================

 

 

پا پس نکش از صید من آهوی زیبا

لختی بتابان بر رخم آن روی زیبا

Charming deer,
do not step back,
off my bait;

Illuminate my face,
with your dazzling look,
for a moment.

تا بودنت باران و نوری توامان است

مهمان شعرم هر طرف رنگین کمان است


As long as your presence,
is the sunshower;
my poem’s guest, rainbow,
will recur all-over.

Come back, By Ehsan Haeri, Chartar
Translation By Amir H. Ghaseminejad

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

============================================

 
'‎وقتی گریبان عدم ، با دست خلقت می درید
When he was ripping the collar of nonexistence by his creative hand,
وقتی ابد چشم تو را ، پیش از ازل می آفرید
When eternity was making your eyes at preexistence,
وقتی زمین ناز تو را در آسمانها می کشید
When earth was wheedling you in the sky,
وقتی عطش طعم تو را با اشکهایم می چشید
When thirst was tasting your flavor in my tears,
من عاشق چشمت شدم نه عقل بود و نه دلی
I fell in love with your eyes, there was neither heart nor mind
چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی
I know nothing on madness and wisdom

یک آن شد این عاشق شدن ، دنیا همان یک لحظه بود
This loving happened instantly, the universe was that moment.
آن دم که چشمانت مرا ، از عمق چشمانم ربود
The moment when your eyes robbed my self through my eyes

وقتی که من عاشق شدم ، شیطان به نامم سجده کرد
When I fell in love, Satan was ordered to bow low before me
آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد
Adam became more earthly and the universe bowed before him

من بودم و چشمان تو نه آتشی و نه گِلی
It was me and your eyes, no fire, no mud
چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی
I know nothing on madness and wisdom

من عاشق چشمت شدم شاید کمی هم بیشتر
I fell in love with your eyes, may be a little more
چیزی در آنسوی یقین شاید کمی همکیش تر
Something beyond belief, may be a little more

آغاز و ختم ماجرا لمس تماشای تو بود
The beginning and the end of the story was the experience of watching you
دیگر فقط تصویر من در مردمک های تو بود
From then on, my image was in your pupils

من عاشق چشمت شدم …
I fell in love with your eyes

شاعر : افشین یداللهی

Translation By Amir H. Ghaseminejad‎'
وقتی گریبان عدم ، با دست خلقت می درید
When he was ripping the collar of nonexistence by his creative hand,
وقتی ابد چشم تو را ، پیش از ازل می آفرید
When eternity was making your eyes at preexistence,
وقتی زمین ناز تو را در آسمانها می کشید
When earth was wheedling you in the sky,
وقتی عطش طعم تو را با اشکهایم می چشید
When thirst was tasting your flavor in my tears,
من عاشق چشمت شدم نه عقل بود و نه دلی
I fell in love with your eyes, there was neither heart nor mind
چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی
I know nothing on madness and wisdom

یک آن شد این عاشق شدن ، دنیا همان یک لحظه بود
This loving happened instantly, the universe was that moment.
آن دم که چشمانت مرا ، از عمق چشمانم ربود
The moment when your eyes robbed my self through my eyes

وقتی که من عاشق شدم ، شیطان به نامم سجده کرد
When I fell in love, Satan was ordered to bow low before me
آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد
Adam became more earthly and the universe bowed before him

من بودم و چشمان تو نه آتشی و نه گِلی
It was me and your eyes, no fire, no mud
چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی
I know nothing on madness and wisdom

من عاشق چشمت شدم شاید کمی هم بیشتر
I fell in love with your eyes, may be a little more
چیزی در آنسوی یقین شاید کمی همکیش تر
Something beyond belief, may be a little more

آغاز و ختم ماجرا لمس تماشای تو بود
The beginning and the end of the story was the experience of watching you
دیگر فقط تصویر من در مردمک های تو بود
From then on, my image was in your pupils

من عاشق چشمت شدم …
I fell in love with your eyes

شاعر : افشین یداللهی

Translation By Amir H. Ghaseminejad

 

===================================================

 

Oh, dawn bird;

ای مرغ سحر چو این شب تار          بگذاشت ز سرسیاهکاری

وز نفحه ی روح بخش اسحار       رفت از سر خفتگان خماری

بگشود گره ززلف زرتار         محبوبه ی نیلگون عماری

یزدان به کمال شد پدیدار      و اهریمن زشتخو حصاری

یاد آر ز شمع مرده یاد آر

Oh, dawn bird;

when the dark night stopped his murky task,

and from the enlivening breeze in the morning, hangover of sleeping people ended,

the beloved golden hair, of the blue mansion, opened her snood,

God appeared in her completeness, and evil ran away,

remember, the dead candle, remember.

ای مونس یوسف اندرین بند      تعبیر عیان چو شد ترا خواب

دل پر ز شعف، لب از شکرخند      محسودعدو، به کام اصحاب

رفتی برِ یار و خویش و پیوند             ادتر از نسیم ومهتاب

زان کو همه شام با تو یک چند        در آرزوی وصال احباب

اختر به سحرشمرده یاد آر

Oh, Josef’s buddy in this prison;

when your dream clearly came true,

your heart full of happiness, your lips with sweet smile, more emancipated than breeze and moonlight,

you went to your friend, family, and acquaintances,

foes envying you, and friends pleased with your prosperity,

of the one, hoping to join the beloved, counting the stars with you every the night, remember.

 

 ای همره تیهِ پور عمران       یگذشت چو این سنین معدود

و آن شاهد نغز بزم عرفان     بنمود چو وعدِ خویش مشهود

وز مذبح زر چو شد به کیوان      هر صبح شمیم عنبر و عود

زان کو به گناهِ قوم نادان    در حسرت روی ارض موعود

بر بادیه جان سپرده ، یاد آر

Oh, son of Amrom’s companion in desert;

when these years passed,

the beloved witness of mystique banquet kept her promise,

everyday the smell of perfume went to sky from where gold gets sacrificed,

of whom, longing to reach the promised land, died in the wilderness because of uninformed mob’s sin,

remember.

علی‌اکبر دهخدا

Ali Akbar Dehkhoda (1879–1956)

Translated and narrated by:

Amir H. Ghaseminejad for his son Alireza 

Published on Aug 27, 2014

Remember the dead candle; remember.